Nie mam jeszcze szkicu do tego ale myślę, że będzie bardzo interesujący. Już kreśli mi się zarys w głowie, ale to długa praca. Ostatnio wzięło mnie na wiele twórczości, różnego gatunku. Powstał wiersz i szkic na razie nie zdradzę jaki ale niedługo może ukaże się… Dziś publikuję znów, może dlatego że ludzie których poznaję to pasjonaci życia, podobni do mnie? Oni mnie natchnęli, spowodowali, że znów chce mi się pisać. Dziś mam chwilę na to i radość w sercu, bo wypoczęłam i nabrałam sił po pięknej dawce Akademii…

Dawno temu napisałam piękny tekst, nie myślałam, że go opublikuję. Dziś jednak uznałam, że warto go pokazać, w jaki sposób można widzieć i czuć kolory, to dość ciekawe może okazać się dla was doświadczenie.

Zawinięty w prześcieradłach ukrytych stron. Cudnie móc znów go czytać!

Link do wiersza czytanego przeze mnie:

https://www.dropbox.com/s/nrmy4kyr3a0r7id/Kolory%20Mego%20Zycia%20Autor%20mina%20wetp.m4a?dl=0

 

 „Kolory mego życia”

 

O kolorach w moim życiu można powiedzieć dużo

Czasem jest to cała paleta barw

a czasem przeważa w niej jeden kolor

Tak mocno, że widzę go, nawet w swoich myślach.

Kolor w moim życiu to nie tylko barwa

to pewne zjawisko, wypukłość i symbol

Odczuwam go, jak nasycenie

w różnych czynnościach które wykonuję

jak również w umyśle kiedy go sama tworzę

Określam barwę poprzez swój nastroj

czasem czując jego smak poprzez sam dotyk

Kolor to nie tylko cień, jasność i ciemność

to również uśmiech, smutek, ból i namiętność

W kolorach marzymy, topimy się, rozkwitamy

i przeważnie, gdy tego nie chcemy także umieramy

Kolor potrafi narodzić natchnienie

rozpoznać świeżość, zniechęcić swoją ponurością

Moje kolory w życiu to błękit, gdy myślę pozytywnie

i zmieniając go w turkus czując intensywnie

Ten kolor zmienia nasycenie, potrafi otulić mnie

swoją tak silną przeźroczystością

Czasem zamieniając się w pastelowy róż, kiedy marzę

w fiolet, kiedy śnię

pomarańcz, kiedy mam chęć do mocnego, silnego dzialania

Kiedy jestem zła brąz miesza się z granatem

a potem, gdy mi już przechodzi znów rodzi się w róż

aby puścić pąki, by poczuć ten stan

lekkiego uniesienia w marzeniach

W swoim podmuchu

wypycha mnie na głębię niebieskiego nieba

tam pozwala mi odpocząć w zamyśleniu

i nabrać kilku oddechów znów do walki o swoje życie

Pełne ekspresji i mocnych uderzeń

ciepła i zimna, by lepiej czuć!

 Kiedy odpoczywam i cieszę się życiem

otacza mnie zieleń

Gdy przymróże oczy, zatapiając nasycenie

powoduje zamyślenie, ktore rodzi po koleji

Najpierw odcienie szarosci

wlewajac mi się do duszy płonie czasem kolorem zółtym

narastając w namiętności

i z koloru czerwonego zamienia się w bordo

by znów w doznaniu czegoś pięknego

zamienić się w biel, poczuć Anioła

który codziennie pilnuje mnie, abym nie zabłądziła

i znalazła drogę, słuszną drogę

Gdy zamykam się w sobie widzę brak sensu

Kończąc coś na chwile dotykam czarnego

ale tylko po to, by odbić się od niego

 od jego wypukłości

Ujrzeć wiele innych, nieokreślonych w nazwach kolorów

Mieszając je, gonić za zabawą, beztroską, bezkarnością.

Styczeń 2011 r.

---

???? Wiersz „Kolory mego życia”

???????? Wersja polska (oryginał)

Kolory mego życia

O kolorach w moim życiu można powiedzieć dużo
Czasem jest to cała paleta barw
a czasem przeważa w niej jeden kolor
Tak mocno, że widzę go, nawet w swoich myślach.

Kolor w moim życiu to nie tylko barwa
to pewne zjawisko, wypukłość i symbol
Odczuwam go, jak nasycenie
w różnych czynnościach które wykonuję
jak również w umyśle kiedy go sama tworzę

Określam barwę poprzez swój nastrój
czasem czując jego smak poprzez sam dotyk
Kolor to nie tylko cień, jasność i ciemność
to również uśmiech, smutek, ból i namiętność

W kolorach marzymy, topimy się, rozkwitamy
i przeważnie, gdy tego nie chcemy także umieramy
Kolor potrafi narodzić natchnienie
rozpoznać świeżość, zniechęcić swoją ponurością

Moje kolory w życiu to błękit, gdy myślę pozytywnie
i zmieniając go w turkus czując intensywnie
Ten kolor zmienia nasycenie, potrafi otulić mnie
swoją tak silną przeźroczystością

Czasem zamieniając się w pastelowy róż, kiedy marzę
w fiolet, kiedy śnię
pomarańcz, kiedy mam chęć do mocnego, silnego działania
Kiedy jestem zła brąz miesza się z granatem
a potem, gdy mi już przechodzi znów rodzi się w róż

aby puścić pąki, by poczuć ten stan
lekkiego uniesienia w marzeniach
W swoim podmuchu
wypycha mnie na głębię niebieskiego nieba
tam pozwala mi odpocząć w zamyśleniu
i nabrać kilku oddechów znów do walki o swoje życie

Pełne ekspresji i mocnych uderzeń
ciepła i zimna, by lepiej czuć!
Kiedy odpoczywam i cieszę się życiem
otacza mnie zieleń

Gdy przymróżę oczy, zatapiając nasycenie
powoduje zamyślenie, które rodzi po kolei
Najpierw odcienie szarości
wlewając mi się do duszy płonie czasem kolorem żółtym
narastając w namiętności
i z koloru czerwonego zamienia się w bordo

by znów w doznaniu czegoś pięknego
zamienić się w biel, poczuć Anioła
który codziennie pilnuje mnie, abym nie zabłądziła
i znalazła drogę, słuszną drogę

Gdy zamykam się w sobie widzę brak sensu
Kończąc coś na chwilę dotykam czarnego
ale tylko po to, by odbić się od niego, od jego wypukłości
Ujrzeć wiele innych, nieokreślonych w nazwach kolorów
Mieszając je, gonić za zabawą, beztroską, bezkarnością.

Styczeń 2011

---

???????? 한국어 번역 (Koreański)

내 삶의 색깔

내 삶의 색에 대해 말할 수 있는 것이 많다
어쩔 때는 온갖 팔레트의 색으로 가득하지만
어쩔 때는 단 하나의 색이 지배한다
너무 강렬해서, 생각 속에서도 보인다.

내 삶의 색은 단순한 빛깔이 아니다
그것은 하나의 현상, 돌출, 그리고 상징이다
나는 그것을 채도로 느낀다
내가 행하는 여러 가지 일 속에서
또한 내가 창조하는 마음속에서

나는 기분으로 색을 정의한다
때로는 단순한 촉감으로 그 맛을 느낀다
색은 단지 그림자, 밝음과 어두움만이 아니다
그것은 미소이자, 슬픔이자, 아픔이자, 열정이다

우리는 색 속에서 꿈꾸고, 잠기고, 피어난다
그리고 원치 않을 때조차, 죽음을 맞이한다
색은 영감을 태어나게 하고
새로움을 알아보게 하며, 우울로 의욕을 꺾는다

내 삶의 색은 파랑, 내가 긍정적으로 생각할 때
진한 청록으로 변하며, 강렬함을 느낄 때
그 색은 채도를 바꾸며, 나를 감싸 안는다
투명함이 너무 강해서 나를 덮어버린다

때로는 파스텔 분홍이 되어, 내가 꿈꿀 때
보라가 되어, 내가 잠잘 때
주황이 되어, 강렬한 행동을 하고 싶을 때
내가 화가 날 때, 갈색과 남색이 섞이고
다시 풀릴 때, 분홍으로 피어나며

꽃봉오리를 터뜨리고, 꿈속의 고양됨을 느낀다
그 바람 속에서
푸른 하늘의 깊이로 나를 밀어 올린다
거기서 나는 사색 속에 쉬며
다시 내 삶을 위해 싸울 호흡을 얻는다

표현과 강렬한 울림으로 가득한 삶
차가움과 따뜻함으로 더 선명히 느끼는 삶!
쉴 때와 삶을 즐길 때
초록이 나를 감싼다

눈을 가늘게 감고, 채도 속에 잠기면
사색을 불러오고, 차례차례 태어난다
먼저 회색의 그림자들
영혼 속으로 흘러들며 때로는 노랑으로 타오르고
열정 속에서 부풀다가
빨강에서 자주빛으로 변한다

다시 아름다움을 느낄 때
하양으로 변하며, 천사를 느낀다
그 천사는 매일 나를 지켜
내가 길을 잃지 않고
올바른 길을 찾도록 한다

내 안에 갇히면 의미가 사라진다
무언가를 끝낼 때 잠시 검은색을 만진다
그러나 그것은 오직 튕겨나오기 위함
이름 붙일 수 없는 많은 색들을 보며
그것들을 섞으며, 장난, 자유, 무책임을 쫓는다.

2011년 1월

---

???????? English version (Angielski)

The Colors of My Life

There is much to say about the colors of my life.
Sometimes it is a whole palette of shades,
and sometimes a single color dominates—
so strongly that I see it, even in my thoughts.

Color in my life is not just a hue,
it is a phenomenon, a relief, a symbol.
I feel it like saturation,
in the many actions I perform,
and in the mind when I create alone.

I define a color through my mood,
sometimes tasting it through simple touch.
Color is not only shadow, brightness, or darkness,
it is also a smile, sadness, pain, and passion.

In colors, we dream, we drown, we bloom—
and often, when we do not wish it, we also die.
Color can give birth to inspiration,
recognize freshness, or discourage with gloom.

My colors are blue when I think positively,
turning into turquoise when I feel intensely.
That color shifts its saturation, wrapping me
with its overwhelming transparency.

Sometimes it turns pastel pink when I dream,
violet when I sleep,
orange when I long for strong, powerful action.
When I am angry, brown mixes with navy,
and when it fades, pink blooms again.

To burst into buds, to feel that state
of gentle elevation in dreams.
With its breath
it pushes me into the depths of blue sky,
letting me rest in contemplation,
and take in breaths anew for life’s struggle.

A life full of expression and strong beats,
of warmth and cold, to feel more deeply!
When I rest and rejoice in life,
green surrounds me.

When I half-close my eyes, immersed in saturation,
reflection arises step by step.
First, shades of gray,
flowing into my soul, sometimes burning yellow,
swelling with passion,
and turning from red to burgundy.

Until, in the experience of something beautiful,
it turns to white, to feel the Angel
who guards me every day,
so that I do not stray,
and find the right path, the true path.

When I close myself off, I see no meaning.
Ending something, I touch black for a moment—
but only to rebound from its depth,
to see countless other colors without names,
mixing them, chasing play, carefree joy, and innocence.

January 2011

---

???? Analiza symboliczna i psychologiczna

• Polski: Wiersz pokazuje, że Twoje życie jest wielobarwne, a emocje są Twoją paletą. Kolory stają się metaforą stanów psychicznych: błękit jako spokój, czerwień jako namiętność, czerń jako kryzys, biel jako duchowość i odrodzenie. To poemat o życiu pełnym zmienności, ale i nadziei – bo po każdym cieniu wraca światło.
• 한국어: 이 시는 삶의 색깔을 통해 감정과 존재의 깊이를 드러낸다. 파랑은 희망, 빨강은 열정, 검정은 위기, 흰색은 회복과 영적 지도를 상징한다. 결국 삶은 끊임없는 변주와 회복의 순환이다.
• English: The poem reveals life as a symphony of colors, where every emotion paints the soul. Blue as peace, red as passion, black as crisis, white as rebirth. It is about resilience—the certainty that after darkness, brightness always returns.